Parlementaire vraag over werking wachtdiensten van tandartsen
Toezichtcommissie krijgt geen cijfers over wachtdienst tandartsen
Bij gebrek aan gegevens kan de Federale Toezichtcommissie de organisatie van de wachtdiensten door tandartsen niet controleren. Dat zei minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke in antwoord op een parlementaire vraag.
Herman Nys, em. prof. medisch recht KU Leuven
Volksvertegenwoordiger Jan Bertels (Vooruit) stelde een schriftelijke parlementaire vraag aan minister Vandenbroucke over de werking van de wachtdiensten van tandartsen. Volgens de vraagsteller is het niet evident om op korte termijn een tandarts te vinden, en al zeker niet buiten de klassieke uren.
Het nummer 0903.39969 is de snelste en meest betrouwbare manier om een tandarts van wacht in de regio te vinden. Uit getuigenissen blijkt echter dat snelle hulp (telefoon wordt niet altijd opgenomen) of hulp in de regio (niet alle tandartsen in de regio nemen hieraan deel) niet altijd gegarandeerd kan worden.
Wachtdiensten geen federale bevoegdheid
De twee eerste vragen hadden betrekking op een overzicht per provincie en eventueel per regio/gemeente van het aantal tandartsen dat meewerkt aan de wachtdienst, en een overzicht van het aantal oproepen dat wel/niet opgevolgd wordt bij de wachtdienst op een weekavond/weekenddag.
De minister antwoordde dat de organisatie van de wachtdiensten niet behoort tot de federale bevoegdheden. Overeenkomstig de artikelen 21 tot 26 van de Zorgkwaliteitswet is deelname aan de georganiseerde wachtdienst echter wel verplicht voor beoefenaars van de tandheelkunde.
Deelname aan een wachtdienst is ook een vergoedingsvoorwaarde in het kader van de wachtdienstnomenclatuur en een voorwaarde voor accreditering.
Geen toezicht mogelijk door Toezichtcommissie
De minister vervolgde dat de lijsten van de georganiseerde wachtdiensten niet langer beschikbaar zijn bij de administratie. Artikel 71 van de ZorgKwaliteitswet heeft namelijk artikel 28 van de WUG opgeheven, dat zorgde ervoor dat de bevoegde provinciale geneeskundige commissies die lijsten ontvingen.
Door het ontbreken van een formeel reglementair kader, beschikt de Toezichtcommissie momenteel niet over de nodige informatie om controle uit te oefenen. Ook het RIZIV kan daardoor niet nagaan of de wachtdienst-nomenclatuur correct wordt toegepast.
Zeer weinig klachten bij federale ombudsdienst
Een derde vraag had betrekking op een overzicht van de klachten over de werking van de wachtdiensten.
De minister antwoordde dat de federale Ombudsdienst voor de Rechten van de Patiënt jaarlijks slechts één à twee klachten over de werking of organisatie van de Algemene Tandartsenwachtdienst in Vlaanderen ontvangt.
Wanneer de klacht de organisatie van de wachtdienst zelf betreft, kan de dienst niet bemiddelen en wordt de patiënt doorverwezen naar de organiserende instantie, namelijk het Verbond der Vlaamse Tandartsen.
Deze klachten hebben voornamelijk betrekking op de bereikbaarheid van het wachtnummer (afbellen na 10 minuten wachttijd) en op de kostprijs van het betaalde nummer (1,50 euro/minuut).
Geen cijfers over urgentiesupplementen
Op de vraag naar een overzicht van het aantal en het totaalbedrag van de uitbetaalde urgentiesupplementen voor de tandartsenwachtdienst antwoordde de minister dat het urgentiesupplement voor bepaalde verstrekkingen buiten de normale werkuren kan worden geattesteerd, ongeacht of dit gebeurt binnen het kader van een wachtdienst.
Op basis van de huidige RIZIV-gegevens is het niet mogelijk de urgentiesupplementen te isoleren die specifiek verband houden met prestaties tijdens een georganiseerde wachtdienst. Hierdoor kunnen geen betrouwbare overzichten worden verstrekt.
