Er zijn geen cijfers over aantal geweigerde euthanasieverzoeken
Eventuele weigeringen van een euthanasieverzoek door een arts worden niet aan externe instanties meegedeeld en zijn niet onderworpen aan verplichte of systematische registratie. Daardoor zijn geen gecentraliseerde gegevens beschikbaar.
Herman Nys, em. prof. medisch recht KU Leuven
Volksvertegenwoordiger Anthony Dufrane (MR) stelde een schriftelijke parlementaire vraag aan minister Vandenbroucke over de gedetailleerde cijfers van de euthanasieaanvragen in België in 2025.
Weigering van euthanasieverzoeken
Een van de vragen betrof het aantal geweigerde euthanasieverzoeken in 2025 en de belangrijkste motiveringen voor die weigeringen.
Daarop antwoordde de minister dat het verzoek om euthanasie rechtstreeks moet gericht worden aan de door de patiënt gekozen arts. De behandeling van dit verzoek valt volledig binnen de therapeutische relatie en het medisch beroepsgeheim.
Eventuele weigeringen door artsen worden niet aan enige externe instanties meegedeeld en zijn niet onderworpen aan enige verplichte of systematische registratie. Hierover zijn geen gecentraliseerde gegevens beschikbaar.
Euthanasie geen afdwingbaar recht
Wat betreft de beschikbare beroepsmogelijkheden of vormen van begeleiding voor patiënten van wie het verzoek om euthanasie werd geweigerd, benadrukte de minister dat zijn diensten geen ontvangers zijn van dergelijke verzoeken. Zij beschikken dus niet over informatie over individuele situaties of over eventuele weigeringsmotieven en kunnen zich dan ook niet uitspreken over een formeel beroepsmechanisme.
Het is echter belangrijk eraan te herinneren dat euthanasie, overeenkomstig de geldende wetgeving, geen afdwingbaar recht is, vervolgde de minister.
Zelfs wanneer aan alle wettelijke voorwaarden is voldaan, blijft de arts vrij om euthanasie te weigeren, hetzij om redenen van geweten, hetzij om medische overwegingen.
Verzoeken omwille van psychisch lijden
Op de vraag hoe de verzoeken gebaseerd op psychisch lijden evolueren, antwoordde de minister dat gegevens over euthanasieverzoeken die gebaseerd zijn op psychisch lijden niet beschikbaar zijn. Ook deze gegevens vallen onder het medisch beroepsgeheim. Ze worden niet centraal geregistreerd en zijn dus niet toegankelijk voor zijn diensten. Bijgevolg kan er geen analyse worden gemaakt van de evolutie van dergelijke verzoeken op basis van officiële gegevens.
Sensibilisering van zorgprofessionals
Dufrane vroeg ook hoe de minister gezondheidsprofessionals wil sensibiliseren over de grenzen van de wet om uiteenlopende interpretaties te voorkomen. De sensibilisering van professionals over de wettelijke vereisten vormt reeds een belangrijke pijler van het werk van de Euthanasiecommissie, aldus de minister.
De commissie onderhoudt regelmatig contact met artsen die euthanasie hebben uitgevoerd, om hen uitvoerig te informeren over de wettelijke voorwaarden, de toepasselijke procedures te verduidelijken en elke foutieve interpretatie te voorkomen.
Bij deze contacten wordt de informatiebrochure die door de Commissie is opgesteld, systematisch toegevoegd aan de correspondentie met de artsen.
Daarnaast publiceert de Commissie op haar website didactische informatie voor professionals en werkt zij desgevallend samen met instanties zoals de Orde der Artsen om correcte en actuele informatie over de geldende wetgeving te verspreiden.
(Het volledige antwoord op deze vraag is verkrijgbaar via schriftelijke.vragen@dekamer.be).